ترجمه : سقراط گفت : دنيا بسوى سه چيز [ طلب كنند : بىنيازى و عزت و راحت . پس هركس آن را ] طلب نكند عزيز شود ، و هر كه قانع گردد مستغنى شود ، و هر كه سعى كمتر كند راحت يابد . يعنى : هر سه به ترك دنيا حاصل شود نه به دنيا . ( 46 ) الدّنيا اربعة اشياء : البناء و النّساء و الطّلاء و الغناء « 1 » ترجمه : دنيا چهار چيز است : بنا و زنان و شراب و توانگرى « 2 » . ( 47 ) الدّنيا ربّما اصيبت به غير حزم فى الرّاى و لا فضل فى الدّين . فان اصبت حاجتك منها و انت مخطى ، و ادبرت عنك و انت مصيب ، فلا يستحقّنّك ذلك الى معادلتها و مجانبة الصّواب . ترجمه : دنيا بسيار بود كه بىحزم راى و فضل [ در ] « 3 » دين بدست آيد . پس اگر حاجت خود از دنيا بيابى و مخطى باشى ، و از تو برگردد و تو مصيبت باشى ؛ بايد كه تو را آن صلاحيت دنيا و مجانبت صواب نگرداند « 4 » . ( 48 ) من سال اللّه الدّنيا فانّما ساله طول الوقوف . مافاتك من الدّنيا فهو غنيمة . ترجمه : هر كه از خدا دنيا خواهد حساب دراز خواسته باشد . هر چه از دنيا فوت شود غنيمتى باشد . ( 49 ) فى الوحى القديم : اذا احبّ العالم « 5 » الدّنيا ، نزعت لذّة

--> ( 1 ) - الحكمة الخالدة ص 10 ( از جاويدان خرد هوشنگ ) نيز رسائل البلغاء ص 472 از همان هوشنگ و ص 148 از يتيمة السلطان ابن مقفع . ( 2 ) - گويا « خنياگرى » درست است . ( 3 ) - اصل : و ( 4 ) - ترجمه در اينجا گويا كم دارد و متن هم درست نيست . ( 5 ) - اصل : اللّه العالم .